شاید علت این همه عصبی بودنم همین تنهایی باشه.اره خود خودشه. این که کسی رو نداری باهاش حرف و بزنی و مشکلاتتو بگی اونم اروم سرشو تکون بده و بگه اره حق با توعه خیلی غم بزرگیه.غمگین تز از اون اینه که نزدیک ترین آدم زندگیت حاضر نباشه بشینه  پای درد و دلات.شاید...

+تنها چیزی که تو این روزای بد حالمو خوب می کنه بارونه.میرم پشت پنجره و زل میزنم به آسمون.خدایا شکرت بابت این نعمتت